Ode aan mijn toetsenbord

Enige tijd geleden kapte mijn laptop ermee, op zich niet een heel vreemd verhaal aangezien het beestje al enkele jaren oud was. Wel jammer dat er nu een nieuw digitaal typapparaat moest komen. Ik twijfelde of ik weer voor een laptop zou gaan of toch een Tablet. 

Ik aan de Tablet.

Aan dit idee moest ik even wennen, maar na enige internetgespeur naar reviews besloot ik er toch maar eens aan te beginnen. Het werd de Samsung Tablet 10.1 met wifi.

De eerste ervaringen waren niet zo denderend. Vooral door het feit dat ik nu ineens heel beroerd kon bloggen. De internetversie van Blogger is niet geheel toegankelijk met een Tablet en de BloggerApp laat naar mijn mening ook te wensen over. 

Vandaar dat ik de laatste tijd ook ernstig weinig geschreven heb. Iets waar ik enorm van baal, daar ik geniet van het schrijven maar ook het lezen van andermans blogs. Vooral het heen en weer geschrijf is iets wat mij aanspreekt. Een soort digitale vriendenkring. 

Je blijft op de hoogte van verhuizingen, geboortes, vakanties, maar ook soms de verdrietige zaken die passeren in het leven van de medeblogger. 

Dat vind ik mooi.

Nu wil ik niet zomaar wat zwetsen hier en heeft dit stukje een klein doel, namelijk...de wereld laten weten dat ik mijzelf een heus toetsenbordheb verschaft voor mijn Tab. 

Ik mag u vertellen dat dit toch een hoop vreugde geeft. Het gemak van een toetsenbord EN van een aanraakscherm. 

Zo ook nog even mijn andere hebbedingetje uitproberen, te weten het USB verloopstukje. Ikhoop daarmee mijn Tab aan te kunnen sluiten op mijn G-schijf en zodoende meer met mijn foto's en dergelijke te priegelen.

Weet iemand trouwens of je ook nog op een uitgebreide manier aan foto's kan shoppen met een Tab?

Nu, voor zover even mijn ode aan mijn toetsenbord.